تکنولوژی و فن آوری های نوین

با مدیریت انرژی بهتر، دستگاه های بیشتری به طور خودکار بر یکدیگر تاثیر خواهند گذاشت. ساختمان هایی که شامل حسگرهای آتش سوزی، ترموستات های مختلف، دوربین های امنیتی، حسگر های هوشمند، و غیره می باشند، همه اطلاعات خود را به یک واحد تبدیل می کنند تا مشکلاتی که برای آن ها ایجاد می شود را پاک سازی کنند. نقش اینترنت اشیا در سیستم مدیریت انرژی به همین دلیل است که بسیار حائز اهمیت می باشد .

چرا اینترنت اشیا در سیستم مدیریت انرژی ؟

دنیا در حال تغییر شکل به یک اکوسیستم زنده از ماشین آلاتی است که همگی می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار نموده، و کار های شخصی تر و کارآمد تری را بر عهده گیرند. در پایان، تمامی عملیات به اطلاعات موجود در هر دستگاه و چگونگی عمل بر اساس آن ها، ختم می شود. در واقع تمامی کار اینترنت اشیاء به یک حلقه ی بازخورد بزرگ ربط پیدا می کند، که اجازه می دهد هر وجه موجود در یک سیستم عملکرد بهتری را -با وجود اطلاعات موجود- از خود بروز دهد.از ریزه کاری ها گرفته تا تغییرات بزرگ، همه چیز باعث ایجاد یک تفاوت می شود، و چیزی که دنیای تجارت به آن علاقه مند می باشد، ذخیره ی هزینه ها و انرژی است.

اینترنت اشیا امروزه در همه جا دیده می شود. همانگونه که برای تعریف اینترنت اشیا (IoT) قبلا داشتیم می دانیم که ارتباط وسایل به مرور زمان در یک شبکه می باشد.محیط اینترنت اشیا اطلاعات را از وسایل جمع آوری کرده و تصمیمات آگاهانه را برای تمامی افراد ممکن می سازد. در تمامی صنایع، تمامی ابزار، تمامی ماشین آلات، و اشیا خانگی اثراتی از اینترنت اشیا به چشم می خورد.

سیستم مدیریت مصرف انرژی

ساختمان های موجود در سراسر دنیا از مصرف انرژی بسیار زیادی برخوردار می باشند. ساختمان های مسکونی مقداری از حدود 40 درصد مصرف انرژی را شامل می شوند، و ساختمان های تجاری مانند خرده فروشی ها، مجتمع های فروشگاهی، هتل ها، و بیمارستان ها، حدود بیش از 30 درصد مصرف انرژی را شامل می شوند. این اطلاعات طبق آمار های اعلام شده از سمت سازمان تحقیقات و بازار ها (Research And Markets) اعلام شده است.

هر چند که انجمن ساختمان سبز استرالیا (Green Building Council Australia) در سال 2013 میلادی به این آمار دست یافته است که به طور میانگین، ساختمان هایی که دارای ضمانت ستاره سبز می باشند:

از مصرف انرژی 66 درصد کمتری نسبت به ساختمان های استرالیایی معقول برخوردارند.

62 درصد گاز های گلخانه ای کمتری را نسبت به ساختمان های استرالیایی میانگین تولید می کنند.

تلاش جهت کاهش این مصرف، و به همراه آن نشر گاز های گلخانه ای، جهت ذخیره ی منابع مالی در طی این فرآیند ادامه دارد. در نتیجه، تکامل صنعت سیستم مدیریت انرژی عنوان می شود. با تخمینی که توسط سازمان تحقیقات و بازار ها زده شده است، بازار سیستم مدیریت انرژی به 9.3 میلیارد دلار تا سال 2023 میلادی رشد خواهد کرد.

کاهش هزینه های کلی عملیات ساختمان ها

اینترنت اشیاء داده ی بیشتری را فراهم می کند .همان طور که به آن اشاره شد :

 قلب تپنده ی اینترنت اشیا داده است.

مقدار بسیار زیادی از آن نسبت به قبل قابل استخراج می باشد. در نتیجه، ظرافت هایی که زمانی به خاطر وجود داده ها در بخش های خاصی مخفی بودند و قابل دسترسی نبودند حال قابل مشاهده اند.

برای مثال ساختمان مسکونی را در نظر بگیرید که به یک ترموستات مجهز است.در حالی که قبلا دمای میانگینی برای کل ساختمان تنظیم می شد، حال کنترل هوای بهتری با در نظر داشتن داده هایی که جمع آوری می شوند، قابل دستیابی است.حال دستگاه ها را می تواند در نقاط مختلفی، که داده ها از حسگر ها و وسایل مختلف ماین می شوند و جریان پیدا می کنند، و همچنین شامل متغیر هایی نظیر دما، سرعت باد، رطوبت، و غیره می باشند، به کار ببرند.این شاخص ها را می توان جهت تصمیم گیری بهتری به کار برد که باعث افزایش کارایی انرژی می شود.

سیستم های تعبیه هوا و HVAC می توانند جهت ذخیره ی انرژی و ارائه ی ریزاقلیم (microclimate) بسیار زیادی در آن واحد، تنظیم شده و به کار گرفته شوند.طبق اطلاعات رهبران محیط زیستی (environmental Leaders)، قدم هایی نظیر موارد ذکر شده می توانند باعث کاهش هزینه های کلی عملیات ساختمان ها تا 25 درصد شوند.

سیستم مدیریت انرژی inavitas

داده بیشتر می تواند به معنای تصمیمات تجاری بهتر نیز باشد. جدا از گرفتن تصمیمات خوب جهت افزایش کارایی انرژی در ساختمان های موجود، داده های اینترنت اشیا می توانند تصمیمات را در زمان احداث ساختمان های جدید، تحت شعاع قرار دهند.

سیستم های مدیریت انرژی ساختمان هوشمند می توانند با یکپارچه سازی داده هایی که از ساختمان های دیگر جمع آوری می شوند، طرح تصمیم گیری بهتری را برای ساختمان های جدید احیا کنند. از ابزار به کار گرفته شده در ساختمان ها گرفته تا مصالح ساختمانی استفاده شده تا طراحی کانال های هوا، همه چیز می تواند با هدف کارایی بهتر انرژی تغییر کند.

یک مثال از آن داده ای است که می تواند از مراکز داده ای موجود جمع آوری شود، و در راستاری ساخت مراکز داده ای متمرکز تر و بهتر به کار گرفته شود.

این موضوع می تواند کمک کند تا از برخورد با نقاط حساس ساختمانی جلوگیری شود، و راهرو ها و اتاق هایی با تعبیه هوای بهتر احداث گردند، و همچنین می تواند یک ساختار بهتر برای کابل کشی، در راستای سازمان دهی سرور ها و قفسه های مراکز داده ای، ارائه دهد.

اینترنت اشیا در سیستم مدیریت انرژی در کل به طور خلاصه، این سیستم یک حلقه ی بازدهی بزرگی می باشد که می تواند باعث سهولت مدیریت انرژی در هر سازمانی از طریق تغییرات کوچک شود.

تاثیر دستگاه های مرتبط بر یکدیگر

با مدیریت انرژی بهتر، دستگاه های بیشتری به طور خودکار بر یکدیگر تاثیر خواهند گذاشت.

ساختمان هایی که شامل :

حسگر های آتش سوزی

ترموستات های مختلف

دوربین های امنیتی

حسگر های هوشمند، و غیره می باشند

همه اطلاعات خود را به یک واحد تبدیل می کنند تا مشکلاتی که برای آن ها ایجاد می شود را پاک سازی کنند. سیستم های مدیریت انرژی هوشمند می توانند به افزایش کیفیت تحلیل داده ها کمک کنند. این نکته باعث افزایش پتانسیل کلی جهت ذخیره انرژی و دامنه دخالات سیستم های مدیریتی می شود.

سیستم مدیریت انرژی هوشمند برای یک خانه

یک خانه ساده می تواند :

سنسور های حرکتی داشته باشد که بتوانند شناسایی کنند که کدام اتاق از خانه در لحظات خاصی اشغال شده است

و می تواند چراغ ها و تعبیه هوا را، بر اساس آن اطلاعات تنظیم کند

می تواند صبح ها چراغ را خاموش کند و عصر در حالی که هوا تاریک می شود آن ها را روشن کند

در روز های بارانی، زمانی که کمبود نور در اتاق وجود دارد، چراق ها همچنین در صبح روشن شوند.

در تابستان، تعبیه هوا می تواند در زمانی که جیوه به درجه ی خاصی می رسد روشن گردد

می تواند زمانی که در ماه های زمستانی هوا سرد است خاموش گردد

شخصی سازی های کوچک و متعددی می توانند جهت پشتیبانی از تصمیمات ساکنین پیاده سازی شوند، اعم از :

مقدار زمانی که یک تعبیه گر هوا می تواند تا پیش از خاموش شدن به طور خودکار، فعال بماند

مقدار زمانی که چراغ ها می توانند روشن بماند پیش از این که در اتاق هایی که خالی از سکنه هستند، خاموش شوند

و …

کل این طرح از تصمیمات به طور مثبتی سراسر سیستم مدیریت انرژی هر ساختمانی را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

همچنین به طور ناخواسته ای در مدت زمانی طولانی، میلیون ها دلار از مخارج را کاهش خواهد داد و بر روی انتشار گاز های گلخانه ای اثر سراسر مثبتی نیز خواهد گذاشت.

بلاک چین اخیرا در رسانه‌های محبوب زیادی به شهرت رسید ، مقالات زیادی نسبت به بلاکچین بدبین هستند و معتقدند که بلاک چین چیزی بیش از پایگاه‌های اطلاعاتی مشترک نیستند  که توسط سرمایه گذاران به اشتراک گذاشته شده  و آن ها با شوق  و ذوق در مورد تکنولوژی ای جدید که پتانسیل ایجاد تغییر اجتماع ، اجتماعی و اقتصادی را دارد حرف می زنند .

چرا بلاک چین؟

تاکنون، تمرکز بحث پیرامون این فناوری بر بلاک چین به عنوان ابزاری برای خدمات مالی جهت بهبود شفافیت و کارایی و کاهش هزینه در صنعت بوده‌است. در پاسخ ، ارایه دهندگان فناوری بلاک چین  در سراسر جهان درحال ایجاد شدن هستند و به طور مستقل یا توسط آزمایشگاه‌های نوآوری تحت حمایت بانک‌ها و دیگر مراکز نگهداری می‌شوند.  استارتاپ ها (کسب و کارهای نوپا ) درباره آزمایش کاربردهای این فناوری در حوزه خدمات مالی اشتیاقی زیادی دارند .

در حالی که بسیاری از بحث‌ها از سوی اروپای غربی و ایالات‌متحده با موضوعات و دیدگاه‌های خاص منطقه مورد استفاده قرار می‌گیرد ، ما بر این باوریم که پتانسیل بلاک چین می‌تواند بیش‌ترین تاثیر را بر جامعه اقتصادی جنوب شرق آسیا داشته باشد. تعیین‌کننده اصلی موفقیت در باز کردن پتانسیل این فناوری توانایی نهادها برای همکاری نزدیک، چه نهادهای تجاری ، موسسات مالی  و یا دولت‌ها باشد.

با توجه به  گزارش شرکت سرمایه گذاری Accenture  ، سرمایه‌گذاری فناوری مالی در آسیا پاسیفیک به ۳.۵ میلیارد دلار در نه ماه اول سال ۲۰۱۵ رسیده است که این رقم در سال 2014 ۸۸۰ میلیون دلار بوده است .

این گزارش با هدف درک عمیق‌تر از فناوری به خوانندگان ارائه می شود ، به این امید که به تصمیمات سرمایه‌گذاری در استارتاپ ها  که در حال بررسی و تامین راه‌حل‌های بلاک چین هستند کمک کند ، یا اینکه آیا باید سرمایه هایمان را در بلاک چین ببریم و آن را آزمایش کنیم .

بلاک چین چیست؟

هنگامی که مردم درباره بلاک چین صحبت می‌کنند، در وسیع‌ترین سطح ، منظور آن‌ها این است که شبکه‌ای از پایگاه‌های داده در موجودیت‌های متعدد گسترش می‌یابند که در همگام‌سازی حفظ می‌شوند، که در آن هیچ مالک یا کنترل‌کننده داده‌ها وجود ندارد ، پایگاه‌های داده تمایل دارند که الحاق شوند – تنها، که می‌توانند به آن‌ها نوشته شوند، اما تاریخ داده‌ها را نمی‌توان بدون توافق گسترده از سوی شرکت کنندگان در شبکه تغییر داد.

این به این معنی است که یک کاربر یا مدیر سیستم در یک نهاد نمی‌تواند داده‌ها را بدون موافقت شرکت کنندگان دیگر تغییر دهد.

از لحاظ تاریخی، زمانی که چندین طرف نیاز به اتکا به یک داده‌ه ی مشابه دارند ، ما از منابع طلایی داده‌ها ،که  نگهداری و کنترل آن ها توسط اشخاص ثالث مورد اعتماد است ؛ استفاده کرده‌ایم. یک مثال کلاسیک استفاده یک خانه پاک‌سازی که منبع طلایی اطلاعات در مورد تجارت بین دو نهاد است. بلاک چین می‌تواند گروهی از احزاب را توانمند سازد تا بر روی رویدادی بدون نیاز به حزب سوم توافق کنند، مانند وعده این تکنولوژی جدید.

مزایای بلاک چین

در شرایطی که سطوح اعتماد پایین هستند ، به دلیل تفاوت در مناظر عملیاتی و تنظیمی مانند تراکنش‌های مرزی چند جانبه، شفافیت ارایه‌شده توسط بلاک چین می‌تواند عدم اعتماد طرفین را که می تواند منجر به یک مانع شود را حل کند .

کارایی

این فناوری می‌تواند کارایی را در نهاد های مالی که کسب ‌وکار تطبیق می‌دهند  ، بهبود بخشد به طور معمول، یک بانک یکی از سیستم‌های خود را به عنوان منبع طلایی داده‌های تجاری برای هر نوع خاصی معرفی خواهد کرد. این منبع طلایی می‌تواند یک سیستم ساخته‌شده از خانه باشد.

این مساله را به یک حزب خارجی تعمیم دهید (چه متعلق به طرف معامله باشد یا یک حزب سوم صنعت) به دلیل ناهماهنگی و فرآیندهای سیستم ، ناکارآمدی دارد. این امر منجر به تطبیق با استفاده از “بهترین فناوری مشترک” – معمولاً پرونده‌های گروهی پایان روز می‌شود. یک بلاک چین به این معنا خواهد بود که داده‌های تجاری توافق‌شده در حال حاضر در خانه هستند و نیاز به آشتی خارجی را برطرف می‌کنند چون قبلاً این کار را در زمان واقعی انجام داده‌است.

استفاده از بلاک چین می‌تواند به سرعت بخشیدن به پرداخت‌ها بین نهاد های مالی کمک کند . همانطور که

آن‌ها می‌توانند داده‌ها را ذخیره کنند ،آن ها همچنین می توانند شامل تکه‌ کدهایی باشند که پیام‌ها را خودکار می‌کند و پرداخت اگر طرفین از اول با هم توافق کنند ، می‌تواند به خودی خود جزئیات تجاری را کدگذاری ‌کند  و کارایی داشته باشد . این تکه کدهای کد شده به نام ” قراردادهای هوشمند ” نامیده می‌شوند .

شفافیت

با داده‌های تجاری منتشر شده در یک پلتفرم مشترک ، قانون گذاران و یا دیگر طرف‌های علاقه‌مند می‌توانند به این مساله ورود کنند و دید آنی از معاملات را به دست آورند. این به جای دریافت گزارش‌ها در فرمت های مختلف در زمان‌های مختلف از هر موسسه، به یک منبع مشترک نظارت می‌کند. شفافیت ارایه‌شده توسط بلاک چین می‌تواند به تنظیم کنندگان کمک کند تا ریسک‌های سیستمی را زودتر شناسایی کنند.

انعطاف

ذخیره‌سازی داده‌ها بر روی تعداد زیادی از گره‌ها از مزایای انعطاف پذیری استفاده از داده‌ها خواهد بود ، هرچه تعداد شرکت کنندگان بزرگ‌تر باشد ، اطلاعات بیشتری را با عمر طولانی تری ایجاد می‌کند. در این رابطه، یک سیستم بلاک چین مشابه یک پایگاه‌داده بسیار تکراری است.

آیا بانک‌ها باید هیجان‌زده شوند؟

اگر شما به روایت رسانه ها بپردازید ، درک این موضوع که چرا علاقه زیادی به این فضا وجود دارد آسان است  این قول که برای اولین بار در تاریخ فناوری اطلاعات، شما می‌توانید به راحتی یک سیستم نوشتاری ایجاد کنید که بین نهادهای مختلف در رابطه با حوادث ایجاد شده باشد و به یک طرف ثالث برای میزبانی این داده‌ها نیاز ندارد.

برخلاف این ادراک که بانک‌ها محافظه‌کار و بانک‌های بزرگ تری هستند ، تکنولوژی بلاک چین به خاطر بزرگ‌ترین بانک‌های جهانی به دام انداخته شده‌است. موسسات مالی این فناوری جدید و تجربیات پیشرو را هدایت می‌کنند.

در ابتدا بلاک چین به عنوان راهی جدید برای افزایش بهره‌وری و کاهش ریسک و هزینه در کل صنعت با ارائه یک پایگاه‌داده برای معاملات پاک‌سازی در نظر گرفته شدند. از آن زمان کاربردهای بیشتری تحت اکتشاف هستند از ثبت دارایی گرفته تا انبار مشترک اسناد دیجیتال.

در خدمات مالی ، چندین نهاد در حال حاضر وقایع را در دفاتر مستقل خود ثبت می‌کنند. سپس دفاتر کل از طریق روندهای پایان روز و طول روز با نیروی انسانی دفترکار که بخش زیادی از حمل و نقل سنگین را انجام می‌دهند ، تطبیق داده می‌شوند.

ایده این است که این فرایندها را می‌توان با سیستم‌هایی جایگزین کرد که به طور خودکار وقایع را در زمان واقعی تقسیم و آشتی می‌دهند و منجر به کاهش هزینه و ریسک برای شرکت کنندگان که بیشتر شبیه استفاده از خانه‌های خالی هستند، بلکه جایگزین کردن شخص ثالث مورد اعتماد با یک راه حل فناورمحور که شرکت کنندگان در کنترل داده‌های خود باقی می‌مانند.

بلاک چین چگونه می‌تواند خدمات مالی را بهره‌مند کند ؟

برای مثال به صورت متمرکز به طور متمرکز روی سطح ضد تجارت مثل نرخ بهره مبادله کنید. برای کل چرخه عمر یک تجارت، که سال‌ها طول می‌کشد، دو طرف به تجارت و خانه پاک‌سازی، وقایع را دنبال می‌کنند، از جمله:

رزرو اولیه معامله

محاسبه پرداخت حق بیمه

پرداخت حق بیمه

محاسبات مربوط به بهره مربوط به پاهای ثابت و شناور تجارت در هر زمان کوپن

پرداخت سود به هر زمان کوپن

هر یک از این رویدادها چند بار در چندین سیستم محاسبه و در دفاتر حسابداری متعددی ثبت شده‌است. روش‌های فعلی تطبیق دفاتر جداگانه در معرض تجزیه، تجزیه و تحلیل اطلاعات و محاسبه تفاوت‌های محاسبه قرار دارند. این امر منجر به نسخه‌های مختلفی از وقایع در سیستم‌های بانکی مختلف، افزایش ریسک و زمان مرتبط با بررسی منبع این اختلافات می‌شود.

در یک سیستم بلاک چین، هر رویداد به عنوان یک نسخه منفرد از رویداد ذخیره شده روی یک پایگاه‌داده و توزیع به طرف‌های مربوطه وجود دارد. مکانیزم اجماع نظرسنجی همه ورودی‌ها را همسو می‌کند تا نظر مشابهی از رویداد داشته باشد. این امر بدون یک شخص ثالث اتفاق می‌افتد و از طریق پروتکل‌هایی که اطمینان حاصل می‌کند که هر نهادی به طور مستقل کنترل می‌کند که داده‌ها مطابق با قوانین فنی و تجاری که در اصل با آن‌ها توافق کرده‌اند، مطابقت دارد.

آنچه که این بدان معناست برای اداره اول این است که اکنون توانایی تجارت با نهادهای دیگر را دارد، با همان اطلاعات تجاری که برای هر دو نهاد تضمین شده‌است. این یک بهبود برای شیوه‌های تجاری فعلی است که در آن تندنویسی، اشتباهات و سو تفاهم می‌تواند منجر به پر کردن راه اشتباه در اطراف و یا با جزئیات نادرست شود.

در دفترکار ، کارکنان به ایجاد و نظارت بر فرآیندهای کنترل، تطبیق داده بین سیستم‌های میراث شکننده داخلی و سپس تطبیق دادن همان داده‌های خارجی نگاه می‌کنند. به عنوان مثال، حفظ داده‌های مرجع به خصوص داده‌های حساس به مشتریان، هزینه و ریسک قابل‌توجهی برای بانک‌ها است. پاسخ به این تاریخ ایجاد برنامه‌های صنعتی برای مدیریت این برنامه بوده‌است.

در اکتبر ۲۰۱۵ ؛ Goldman Sachs  ، JPMorgan Chase    ،  Morgan Stanley و SmartStream  تولید داده‌های مرجع به نام داده‌های مرجع محصول اوراق بهادار یا spred را اعلام کردند که داده‌ها را در سطوح دارایی نرمال و معتبر می‌کند.

فناوری‌های بلاک چین می‌تواند نیاز به طرف‌های ثالث را که در این نوع از مدیریت داده‌ها دخیل هستند، نفی کند. این را می‌توان برای چیزی به اندازه موافقت با تعطیلات اقامت ارز (FX) به کار برد (روزهایی که ارزهای خاص در آن ساکن نیستند) از طریق داشتن دیدگاه صنعتی از داده‌های counterparty، که می‌تواند به طور انتخابی به counterparties تجاری آشکار شود.

دنبال کردن ارزهای مجازی فقط یک کاربرد از یک پایگاه‌داده توزیع‌شده است که در آن پایگاه‌داده به عنوان یک دفترکل مورد استفاده قرار می‌گیرد ، با این حال فناوری توانمند سازی  سیستم بلاک چین می‌تواند برای موارد بیشتری استفاده شود.

درست همانطور که مایکروسافت اکسل می‌تواند به عنوان یک مخزن تجاری یا یک دفتر آدرس استفاده شود؛ درست به عنوان یک پایگاه‌داده (فناوری قادر به فعال‌سازی) می‌تواند برای ساخت فیس بوک یا توییتر یا وب سایت‌های خبری استفاده شود، بنابراین می‌توان از یک سیستم بلاک چین برای ردیابی حرکت ارزهای مجازی استفاده کرد.

عدم اطمینان از طرف اشخاص ثالث مورد اعتماد در بخش مالی؟

در امور مالی ، اشخاص ثالث مورد اعتماد به طور گسترده  وابسته هستند . نهادهایی مانند خانه‌های پاک‌سازی، طرف های مقابل در قراردادهای مرکزی، مبادلات برای سهام و آینده برای کاهش ریسک بین موسسات مالی وجود دارند که ممکن است به طور کامل به یکدیگر اعتماد نکنند بلکه باید با یکدیگر کار کنند. با این حال، در حالی که مشکل “منبع طلایی حقیقت” حل شده‌است و افزودن  یک حزب سوم مشکلات جدیدی را ایجاد می‌کند.

شخص ثالث به یک نقطه شکست بالقوه تبدیل می‌شود. خرابی فنی رخ می‌دهد و اثرات آن می‌تواند قابل‌توجه باشد. برای مثال، در اکتبر ۲۰۱۴، زمان واقعی سیستم پرداخت Settlement در بریتانیا، که مسئول پاک‌سازی صدها هزار تراکنش پرداختی به ارزش ۲۷۵ میلیارد پوند در روز است، برای مدت ده ساعت قطع شد.

این امر منجر به تاخیر انداختن پرداخت‌های حیاتی شد و نیاز به یک بررسی مستقل را به وجود آورد. تبادلات متمرکز که در آن‌ها خریداران و فروشندگان به هم می‌رسند ، در معرض قطعی مشابه قرار گرفتند این امر مشتریان را در معرض خطر قرار می‌دهد، به طور موقت در مورد وضعیت سفارشات باقی مانده با ارز تردید دارد. یک مثال جدید از این مورد در جولای ۲۰۱۵ بود زمانی که بورس سهام نیویورک به علت یک مشکل نرم‌افزاری به مدت بیش از سه ساعت کاهش یافت.

گروه سوم در خطر است ، هم از هکرها خارجی و هم از کارکنان داخلی ؛ تمرکز داده‌های با ارزش باعث می‌شود که شخص ثالث یک هدف جذاب باشد، هم برای فروش مجدد داده‌ها و هم برای ایجاد آسیب به سیستم‌ها ،کارکنان داخلی از دسترسی ممتاز به داده‌ها و سیستم‌ها لذت می‌برند که این افزایش و تمرکز ریسک است.

اغلب طرف‌های ثالث صنعتی دارای انحصار هستند  و شرکت کنندگان در صنعت اغلب جایگزین ندارند. از آنجا که تاسیسات صنعتی فعلی هیچ انگیزه واقعی برای ارائه قیمت‌های رقابتی ندارند هیچ انگیزه واقعی برای تولید تجربه برتر مشتری و هیچ انگیزه واقعی برای نوآوری ندارند. برای مثال، “سوئیفت” یک شبکه پیام‌رسانی بانکی و برنامه استاندارد سازی که برای ارسال پیام‌ها درباره پرداخت‌ها به کار می‌رود (و بیش از این) در بخش بانکداری رقابت واقعی وجود ندارد.

به طور مشابه cls (یک موسسه مالی متخصص ایالات‌متحده) مکانیسم پاک‌سازی غیر عملی برای معاملات FX معروف است. بسیاری از کشورها از تمیز کردن خانه‌ها برای معاملات سهام استفاده می‌کنند. هر یک از این اشخاص ثالث مورد اعتماد به عنوان quasi برای کارکرد خود عمل می‌کنند.

طرف‌های سوم بین‌المللی یک عنصر اضافی از ریسک قانونی اضافه می‌کنند، چرا که آن‌ها در حوزه قضایی ویژه‌ای قرار دارند که ممکن است با حوزه‌های قضایی که هر یک از طرفین در آن معامله می‌کنند متفاوت باشد. دولت بخش سوم می‌تواند داده‌های مربوط به همتایان تجاری را که در موقعیتی نیستند که داده‌های خود را حفظ کنند دریافت کند.

دلایل بسیاری وجود دارند که چرا اعتماد، قدرت و کنترل را به اشخاص ثالث واگذار می‌کنند نامطلوب است. پتانسیل اجماع عمومی توزیع‌شده در توانایی حذف حزب سوم نهفته‌است با این حال هنوز شرکت کنندگان در مورد آنچه که منبع طلایی حقیقت است، موافق هستند.

چرا باید بیش از حد هیجان‌زده باشید

چیزی که ما اکنون داریم توانایی ایجاد شبکه‌هایی از ذخیره‌سازی داده‌ها (و پردازش محاسباتی، در مورد قراردادهای هوشمند) است که در آن شرکت کنندگان می‌توانند بدانند که داده‌ها مطابق با قواعد خاص بلاک چین، هم در سطوح فنی و هم در سطوح تجاری و هم چنین داده‌های ذخیره‌شده قابل‌اعتماد هستند بدون تعصب به سطوح اعتماد شرکت کنندگان فردی.

همیشه پیش‌بینی اینکه چه تکنولوژی ای در نهایت به کار خواهد رفت دشوار است اما در میان‌مدت ما در حال حاضر بر این باوریم که بلاک چین می‌تواند تاثیر مثبتی را در هر کدام از موارد زیر داشته باشد:

موجودیت‌های مستقل باید بر یک نسخه از رویدادها تکیه کنند( از یک بلاک چین استفاده کنند که در آن هر نهاد می‌تواند داده‌ها را بنویسد و اعتبار دهد).

اعتماد در یک نهاد یا نهاد مرکزی پایین است ( از یک بلاک چین استفاده کنید که اعتبار سنجی بین موجودیت‌های مستقل مختلف پراکنده شده‌ را برطرف کنید )

ثبت رخداد وقایع باید نشان داده شود که قابل دستکاری می باشد (از یک بلاک چین استفاده کنید که در آن موجودیت‌های خارجی متصل و معتبر هستند).

ما معتقدیم که چندین محیط وجود دارند که در آن‌ها بلاک چین می‌تواند مشکلات را حل کند، یا حداقل میزان ریسک را کاهش دهد یا کارایی را افزایش دهد. بلاک چین ها راه‌حل ایده‌آلی برای موجودیت‌های چندگانه هستند که به طور کامل به یکدیگر اعتماد ندارند و نیاز به توافق بر روی یک نسخه از رویدادها دارند، و یا نیاز به یک منبع داده دارند که این مدرک را دستکاری می‌کند. بلاک چین همچنین می‌تواند به این مقدار نیز بیفزاید که در آن اشخاص ثالث یا به دلیل یک محیط اعتماد پایین (مانند خدمات سپرده) یا به عنوان یک منبع طلایی از حقیقت مورد استفاده قرار می‌گیرند.

مکان دیگری که باید به آن نگاه کرد، جایی است که اسناد کاغذی در آن رایج هستند. اسناد کاغذی به صورت تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند – به جای اعتماد به کلمه تاجر، شما به گواهی معتبر بودن آن اعتماد دارید. با این حال، جهان تکامل‌یافته و گواهی‌نامه‌های کاغذی به راحتی تکثیر یا جعل اسناد دیجیتال را آسان می‌سازد. بلاک چین می‌تواند اسناد دیجیتال را با صحت و سوابق حسابرسی غیرقابل ویراش فراهم کند.

در جایی که اسناد دیجیتال به صورت متمرکز توسط یک نهاد واحد نگهداری می‌شوند ، ممکن است جایی برای بلاک چین وجود داشته باشد – اگر اعتماد به ماهیت پایین باشد یا ماهیت نیازمند باشد تا نشان دهد که داده‌ها در حال دستکاری است ، این به این دلیل است که داشتن اطلاعات در مورد یک بلاک چین نشان‌دهنده ریاضی و روشن کردن آن چیزی است که یک حسابرس باید پیش از این مورد اعتماد قرار گیرد.

قول بخش فناوری جایگزینی نیاز به اعتماد به اشخاص ثالث با یک پایگاه داده آنلاین ، فقط قابل اضافه کردن داده با میزان دسترسی منطق رایانه ،  اعتماد به نفس ، و به طور مستقل در میان مراکز داده متعدد و مالکان ، شامل غیرقابل ویرایش ، بایگانی زمان – مهر شبکه – حقیقت مورد توافق ، معتبر بود .

معاملات دفترکل

بیت کوین یک نشانه دیجیتالی است که مالکیت آن‌ها را می‌توان از کاربر به کاربر منتقل کرد. این نشانه هیچ نمایشی از زندگی واقعی ندارد و به عنوان یک “زنجیره روی زنجیره” نامیده می‌شود. این یعنی، روی بلاک چین وجود دارد و داشتن نشانه هیچ چیز دیگری بجز این که شما نشانه آن را داشته باشد، منعکس نمی‌کند.

نقش دارایی‌های زنجیر دار در خدمات مالی سنتی در حال حاضر نامشخص است و تا زمانی که دارایی‌های زنجیره ارزش می‌تواند به طور قانونی نماینده پول، سهام یا سایر دارایی‌ها باشد باقی می‌ماند.

در مقابل دارایی‌های زنجیره‌ای (مانند طلا، سهام‌ها، واحد پول) که به صورت دیجیتالی در یک دفترکل توسط یک نشانه یا نشانه صادر شده توسط صادر کننده نمایش داده می‌شوند.

صادر کننده کالای جهان واقعی را حفظ خواهد کرد و نشانه‌ها را در یک دفتر بر علیه آن‌ها صادر خواهد کرد. این نشانه یک عمل عنوانی برای آن دارایی است و می‌تواند از کاربر به کاربر منتقل شود. در نهایت یک کاربر علامت دیجیتالی صادر کننده را به صادر کننده بازخواهد گرداند و ادعایی بر دارایی واقعی جهان خواهد داشت. یک ایده کنونی برای بلاک چین به عنوان یک دارایی به منظور تسهیل و کارآمدتر کردن و دارایی‌های زنجیره تامین می‌باشد.

ثبت رویداد

با خارج شدن از عبارت “دفترداری” با مفاهیم ضمنی مالی آن ، رویدادها را نیز می‌توان ثبت کرد. یک رویداد می‌تواند شکل هر نوع داده را بگیرد و می‌تواند در نمای ساده یا رمزنگاری شده ثبت شود. رویدادها در خدمات مالی می‌تواند هر چیزی از طریق پیام‌ها بین نهادها تا اسناد ، جلسه ملاقات با رای‌های صاحبان سهام ، داده‌های طرف قراراداد (به عنوان مثال نقشه‌برداری از موجودیت‌های قانونی برای ) به تعطیلات فصل مربوط به صنعت باشد. حفاظت حاصل از استفاده از یک بلاک چین این است که داده‌ها را نمی‌توان پس از نوشته ویرایش کرد و یک کلید مورد اعتماد بدون اتکا به یک شخص سوم قابل‌اعتماد مستقل ، دارد.

آشنایی با تکنولوژی

این فناوری و فضا جدید هستند و به همین دلیل روش‌های مختلفی برای درک سیستم‌ها و اصطلاحات مختلف وجود دارد که هنوز استاندارد نشده است. در ساده‌ترین شکل، یک بلاک چین مانند یک پایگاه‌داده مشترک ، تکراری ، الحاق شده که در آن دسترسی به نوشتن در بین شرکت کنندگان تقسیم می‌شود، انجام می‌شود، اما اعتبار سنجی توسط آن اجرا می‌شود.

همه شرکت کنندگان با در نظر گرفتن عناصری که در اکثر سیستم‌های بلاک چین رایج هستند، وجود دارد:

یک انبار داده، معمولاً شامل تراکنش‌های مالی است ، اما می‌تواند حاوی هر نوع داده ی دیگری نیز باشد.

تکرار داده‌ها در تعدادی از سیستم‌ها بصورت بلادرنگ است

تکرار داده‌ها در تعدادی از سیستم‌ها در توپولوژی شبکه همتا به همتا به جای مدل سلسله مراتبی مشتری – سرور

کاربرد رمزنگاری و امضاهای دیجیتالی برای اثبات هویت، اصالت و اعمال حق دسترسی خواندن / نوشتن

مکانیسم‌هایی که آن را سخت می‌سازند تا سوابق تاریخی را تغییر دهند و تشخیص دهند که چه زمانی کسی تلاش می‌کند این کار را انجام دهد.

در جایی که بلاک چین به طور گسترده در تنظیم و عملکرد متفاوت است  آیا آن‌ها عمومی یا خصوصی هستند؛ مانند هر شبکه‌ای که برای عموم باز است و به تجهیزات دفاعی نیاز است که متفاوت با یک شبکه خصوصی هستند.

سیستم‌های بلاک چین بسته به این که به کسی نیاز دارند که بتوانند برای آن‌ها بنویسند (عمومی یا غیرمجاز بلاک چین) یا اگر شرکت کنندگان محدود است (بلاک چین خصوصی یا مجاز)، سیستم‌ها یا پروتکل‌های مختلفی دارند. هدف بلاک چین بر مهندسی سیستم تاثیر می‌گذارد. به طور کلی بلاک چین های نوشتن عمومی بسیار بیشتر از بلاک چین های خصوصی هستند.

بلاک چین چگونه کار می‌کند ؟

برای اینکه بخشی از یک سیستم بلاک چین باشد، نهادهای مشارکت‌کننده هر یک از نرم‌افزارها را نصب کرده و اجرا می‌کنند که رایانه یا سرور آن‌ها را به سایر شرکت کنندگان در شبکه متصل می‌کند. با اجرای این نرم‌افزار، شرکت کنندگان به عنوان بازرس عمل می‌کنند که گره‌های شبکه نامیده می‌شوند.

بلوک‌های متناقض چیست ؟

یک‌گره می‌تواند دو قطعه از داده‌های متناقض متقابل را دریافت کند به عنوان مثال ، A یعنی ” من همه سهام را به آلیس می‌فروشم ، ” و B یعنی این که ” من همه سهامم رارا به ” باب ” می‌فروشم .

یک راه‌حل شهودی برای گره‌ها وجود دارد که در اولویت زمانی عمل کنند ، اول را نگه دارند و دوم را رد می‌کنند . با این حال ، گره‌های مختلف ممکن است پیام‌ها را به دستورها مختلف بشنوند . پیام‌ها گسترش خواهند یافت و بخشی از شبکه باور خواهد کرد که A رخ داده‌است ( و B اتفاق نیفتاده است ) و بقیه شبکه معتقدند که B اتفاق‌افتاده است ( و A اتفاق نیفتاده است ) . این شبکه در وضعیت ناپایدار قرار دارد.

بلاک چین های خصوصی در مقابل عمومی : این تصمیم گیری چگونه است ؟ هر گره بر روی نسخه خودش از حقیقت کار می‌کند . هر شرطی که گره بعدی اضافه کند، نسخه بعدی آن را منتشر خواهد کرد و تمام گره‌ها آن را خواهند خواند و بر روی “حقیقت” جدید عمل خواهند کرد .

یکی از دستاوردهای بیت کوین توانایی حفظ دیدگاه مجموع نظرات در مورد معاملات در یک سیستم است که در آن هر کس می‌تواند تراکنش‌ها را ایجاد و ارسال کند  و هر کس می‌تواند بلوک‌های تراکنش ‌ها را بدون نیاز به مجوز بالاتر بنویسد ، بلاک چین بیت کوین  پدربزرگ عمومی یا ” بدون اجازه ” است و هر کسی می‌تواند داده‌ها را فقط با اجرای یک نرم‌افزار آزاد و بدون امضا کردن بنویسد .

بلوک‌های متناقض چیست ؟

در یک شبکه ، احتمال وجود دو بلوک مختلف در یک زمان توسط گره‌های مختلف و ایجاد یک چندشاخه در زنجیره وجود دارد . در این مورد , یک ” قانون اتفاق‌نظر ” وجود دارد که به گره‌ها کمک می‌کند تا بفهمند که کدام یک مسدود هستند . قانون ” طولانی‌ترین قانون زنجیره‌ای ” نامیده می‌شود هر گره مشروعیت هر دو بلوک مدعی را تصدیق می‌کند و وقتی بلوک بعدی بر روی یکی از رقبا ساخته می‌شود تصمیم می‌گیرد . زنجیره طولانی‌تر بخشی از فعالیت‌های غیر مجازی می‌شود .

بالعکس ، بلاک چین خصوصی شرکت کنندگان را با استفاده از روش‌های سنتی مانند شبکه‌های خصوصی با فایروال و IP محدود می‌کند . یک بلاک چین خصوصی می‌تواند به گونه‌ای تنظیم شود که موجودیت های شناخته‌شده می‌توانند داده‌ها را به بلاک چین اضافه کنند ، بدون اینکه اجازه دهند موجودیت‌های خارجی بتوانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند یا بنویسند .

به طور کلی ، در امور مالی و بازرگانی ، ما مجموعه‌ای از نهادهای شناخته‌شده داریم که در تلاش اند تا به طور قانونی با یکدیگر کار کنند و کسی مشکلی با افشا هویت آن‌ها نداشته باشد . مساله پیش از بلاک چین این است که آن‌ها ممکن است برای رسیدن به درک مشترک از وقایع تلاش کنند ؛ برای حل این مساله  آن‌ها همیشه از اشخاص ثالث مانند بانک‌ها و خدمات سپرده استفاده کرده‌اند که دراین صورت با ریسک زیادی مواجه می‌شوند ، یا ممکن است حتی از وضعیت اجتناب می‌کنند .

بنابراین تفاوت بین یک بخش خصوصی و سیستم شخص ثالث موجود چیست ؟ بلاک چین می‌تواند نیاز به داده برای جریان از موسسات را به سمت اشخاص ثالث ببرد و برگشت را جایگزین کند. در عوض ، جریان داده‌ها بین موسسات شناخته‌شده وجود دارد و در مدت‌زمان کوتاهی به اجماع می‌رسد . این بدان معنی است که همه اشخاص می‌توانند از یک کشور واحد و شناخته‌شده کار کنند . رمزنگاری داده‌های خصوصی را نگه می‌دارد و امضاهای دیجیتالی اصالت ، تمامیت داده‌ها و عدم انکار را تضمین می‌کند . بلاک چین می‌تواند مشکل نیاز به اعتماد به اشخاص ثالث را حل کند .

تاریخچه مختصری از بیت کوین تا بلاک چین :

بیت کوین

اولین بلاک چین که به طور گسترده شناخته‌شده و مورد بحث قرار گرفت ، بلاک چین بیت کوین بود ، به عنوان مثال مقایسه  نحوه کار سیستم‌های بلاک چین است . بلاک چین بیت کوین یک فایل پایگاه‌داده است که بر روی هزاران کامپیوتر در سراسر جهان قرار دارد ، که در آن نسخه‌های فردی از طریق قواعد پروتکل بیت کوین ، تنظیم می‌شوند .

فایل بلاک چین بیت کوین ( در واقع مجموعه‌ای از فایل‌های است ، چون فایل‌های بزرگ برای مدیریت مشکل هستند ) شامل یک فهرست از هر تراکنش بیت کوین که تا کنون اتفاق‌افتاده است  این دفتر رکورد برای بیت کوین  است و از ژانویه ۲۰۰۹ در حال رشد است .

بلاک چین بیت کوین یک پایگاه‌داده باز یا ” بدون اجازه ” است ؛ یعنی  اگر می‌خواهید ورودی پایگاه‌داده را به پایگاه‌داده بنویسند ممکن است این کار را بدون امضا ، قطع کردن یا پرسیدن اجازه از هر کس دیگری انجام دهید . در عمل ، این کار با دانلود برخی از نرم‌افزارهای متن باز و اجرای آن انجام می‌شود . با انجام این کار  کامپیوتر شما اینترنت را به کامپیوترهای دیگر متصل خواهد کرد که نرم‌افزار مشابهی را اجرا می‌کنند . این نرم‌افزار به شما این امکان را می‌دهد که با استفاده از یک قرعه‌کشی فشرده محاسباتی که به عنوان ” ماینینگ یا استخراج ” شناخته می‌شود ، داده‌ها را به  بلاک چین بیت کوین ارسال کنید .

با مطالعه فایل بلاک چین بیت کوین  به آسانی می بینیم که کدام حساب بیت کوین چه تعداد بیت کوین  دارد و این حساب‌،  بیت کوین را به چه کسی ارسال می‌کند . این شفافیت لازم است تا پایان معاملات مشخص شود که آیا تراکنش قانونی است یا خیر ؛ برای مثال ، تراکنش بیت کوین که فردی با استفاده از بیت کوین پرداخت می‌کند که چنین فردی وجود ندارد معتبر در نظر گرفته نمی‌شود .

سایر بلاک چین ها

در حال حاضر هزاران بلوک عمومی و خصوصی بلاک چین در حال اجرا هستند  با این حال بسیاری از آن‌ها جذب قابل‌توجهی ندارند . بلوک های عمومی که با تکنولوژی بلاک چین ساخته شده‌اند شامل ریپل ، NXT و Ethereum هستند که ما برای توضیح تفاوت‌های بین انواع سکوهای موجود در حال حاضر برجسته هستیم  کارهای زیادی در ساخت‌وساز وجود دارد که در صنعت شکل می‌گیرد .

ریپل

ریپل در جایی بین سکوهای عمومی و خصوصی می‌نشیند و با داشتن دارایی‌های دنیای واقعی با نگهبانان به نام ” Ripple Gateways ” که توکن ها را بر علیه دارایی‌ها صادر می‌کند ، به طوری که زرگران در برابر ذخایر طلا را صادر کرده بودند . توکن ها را می‌توان بین هر کسی با حساب Ripple مبادله کرد ، برای سایر توکن ها عوض شد و در نهایت با فرستادن آن‌ها به سرپرست در ازای مورد دنیای واقعی ، جبران خسارت کرد.

NXT

NXT یک پلتفرم عمومی است که بلوک پیدایش آن در نوامبر ۲۰۱۳ ایجاد شده‌است  این کار با یک مکانیزم چند بلوک متفاوت به نام ” اثبات شرط ” به جای  ” اثبات کار ” کار می‌کند که در مقابل تراز حساب شما پاداش داده کاوی را توزیع می‌کند و نسبت به این که چقدر قدرت برقی را مصرف می‌کنید  کار می‌کند . پلت فرم NXT شامل قابلیت بیشتری نسبت به ارسال توکن ها در اطراف ( تا به امروز است که ارسال پیام ، ایجاد توکن جدید ، ایجاد دارایی جدید ، مبادله غیر متمرکز و بازار ) را شامل می‌شود .

Ethereum

اتریوم یک پلتفرم عمومی است و یک گام جلوتر محاسبات توزیع‌شده را انجام می‌دهد ؛ شبکه اتریوم به جای یک پایگاه‌داده اجماع بزرگ ؛ به عنوان یک ماشین محاسباتی بزرگ عمل می‌کند . این محاسبات می‌تواند به معنای ” گردش کامل ” باشد که می‌تواند هر چیزی که هر رایانه دیگری می‌تواند محاسبه کند را با سرعتی کمتر محاسبه کند .

سیستم پیدایش اتریوم در جولای ۲۰۱۵ شروع به کار کرد و این پلتفرم در حال حاضر یکی از پلتفرم  های پیشرو برای قراردادهای هوشمند بدون اجازه است .

چه زمانی می ‌توان از بلاک چین استفاده کرد ؟

بلاک چین هنوز جایگاه خود را برای موجودیت‌های مجرد پیدا کرده‌اند که در آن حاکمیت داده‌ها زیر یک سازه قرار دارد ، چرا که پایگاه‌های داده عمومی به اندازه کافی عمل می‌کنند . با این حال ، ما نقش بلاک چین را در زمانی می‌بینیم که نگرانی‌هایی در مورد کارمندان سرکش ، رخدادهای ایمن تر ( برای هر کاربردی )  و همچنین جایی که قانون گذاران بخواهند به موسسات جهت اعتبارسنجی و مشاهده بلادرنگ تراکنش ها دسترسی داشته باشند .

بلاک چین می تواند مسیر تجارت را بهبود ببخشد؟

بسیاری از صاحبنظران در مورد بلاک چین در خدمات مالی بر زمینه اروپای غربی و آمریکا تمرکز کرده‌اند ، اما کمی در داخل آسیا مورد بررسی قرار گرفته‌است . این طنزآمیز است که در ایالات‌متحده ، اعتماد به خطوط ایالتی بالا و یکنواخت است ؛ در اروپا ، بازار بیشتر با مقررات همسو است .

اما آسیا هنوز از نظر سطح اعتمادی است که فعالیت اقتصادی بیشتری را ممکن می‌سازد زمینه ژئوپلیتیکی آسیا در سطح جهان بی‌نظیر است – منطقه‌ای متشکل از کشورهایی که آزاد هستند و می‌خواهند با یکدیگر تجارت کنند ، با این حال سطح اعتماد بین کشورها متفاوت است و مانع از تحقق پتانسیل آن می‌شود .

ما معتقدیم که بیشترین دگرگونی ها آن‌هایی هستند که می‌توانند در مرزهای ژئوپلیتیک کار کنند  آسیای جنوب شرقی بیش‌ترین پتانسیل را دارد که می‌تواند با این فناوری باز شود ، اما ما تایید می‌کنیم که اجرای آن نیز ممکن است سخت‌ترین بخش باشد .

ما اکنون فناوری اعتماد را داریم با اراده سیاسی ، سرمایه‌گذاری و هم‌کاری صنعتی  ما بر این باوریم که بلاک چین می‌تواند مسیر تجارت در جنوب شرق آسیا را بهبود بخشد و رونق اقتصادی را به عنوان نتیجه افزایش دهد .

اینترنت اشیا (IoT) یک سیستم تحلیلی و اتوماسیون پیشرفته است که از شبکه، حسگر، فرا داده و تکنولوژی هوش مصنوعی بهره می برد تا سیستم های کامل برای یک محصول یا خدمات ارائه دهد. این سیستم شفافیت، کنترل و عملکرد بهتری را در هنگام استفاده در هر صنعت یا سیستم به ارمغان می آورد . در ادامه این مقاله به بحث در رابطه با اینترنت اشیا به زبان ساده خواهیم پرداخت .

اینترنت اشیا به زبان ساده به چه معناست ؟!

اگر جمله ی iot چیست را گوگل کنید متوجه خواهید شد که اغلب پاسخ ها ، تخصصی هستند.

IoT یا internet of things یک سیستم از  :

دستگاه های محاسباتی

ماشین های مکانیکی و دیجیتالی

اشیا

حیوانات

و یا انسان می باشند

که به هم به طور وابسته متصل هستند

و با هویت منحصر به فردی شناخته می شود و توانایی ارسال داده ها را بروی بستر شبکه :

بدون تعامل “انسان با انسان”

“انسان با کامپیوتر”

فراهم می کند.

متن بالا یکی از پاسخ های تخصصی می باشد.

اگر متن بالا را بخوانید به خودتان خواهید گفت :

“خب الان چی شد؟ “

شما تنها نیستید .

در واقع اکثر مردم نیازی ندارند که به عمق IoT شیرجه بزنند؛ بنابراین در این پست توضیحات ساده ای از IoT  و تاثیراتش ذکر خواهد شد.

این متن می تواند به عنوان منبعی برای کسانی که می خواهند مقدمه IoT  را یاد بگیرند بکاربرده شود و با دوستان و خانواده و آشنایان به اشتراک گذاشته شود .

توضیح ساده و غیر تخصصی IoT

در حال حاضر چگونه در حال خواندن این پست هستید؟

ممکن هست از طریق موبایل، دسکتاپ و یا تبلت باشد اما هرنوع دستگاهی که از آن استفاده می کنید قطعا به اینترنت متصل هست.

ارتباط اینترنتی یک چیز یا شی شگفت انگیز است. این ارتباط به ما مزایا و محاسن بسیاری می دهد که قبل ها به این صورت نبوده است.

اگر شما مسن هستید به موبایل معمولیتان فکر کنید ، قبل از زمانی که موبایل ها هوشمند شوند شما می توانستید تماس و یا پیامک ارسال کنید. اما حالا می توانید متن کتاب را بخوانید ویدیو تماشا کنید و به آهنگ گوش دهید و این ها فقط به عنوان چند نمونه کاری هست که گوشی فوق العاده تان می تواند انجام دهد. نکته اینجا است که اتصال به اینترنت می تواند مزایای بسیاری را فراهم کند.

ما این مزایا را فقط از طریق موبایل، تبلت و یا لپ تاپ هایمان دیده ایم اما این برای هرچیز دیگری صادق می باشد و به معنای واقعی کلمه هرچیزی(everything).

اینترنت اشیا به زبان ساده تنها یک مفهوم می باشد و به این معنی است که تمامی چیزهای موجود در این دنیا به اینترنت متصل باشند.

چرا اینترنت اشیا مهم است ؟

زمانی که چیزی به اینترنت متصل است به این معنی می باشد که می تواند یا اطلاعات را ارسال و یا دریافت نماید و یا اینکه ارسال و دریافت را باهم انجام دهد. این توانایی برای ارسال و یا دریافت اطلاعات، چیزها(things) را هوشمند می سازد و یک چیز هوشمند خوب است!

بیایید از موبایل هوشمند به عنوان مثال استفاده کنیم :

موبایل هوشمنددر حال حاضر می توانید به هر موسیقی در این دنیا گوش بدهید اما به خاطر این نیست که تمامی موسیقی های دنیا در گوشی شما ذخیره شده است ،به این دلیل است که موزیک ها در جای دیگری ذخیره شده اند. اما موبایل شما می تواند آن موسیقی را درخواست و سپس دریافت کند.

 برای هوشمند بودن یک چیز (thing)، احتیاجی به این نیست که اَبَر فضای ذخیره سازی داشته باشید و یک اَبَر کامپیوتر در کنارش. همه ی کاری که باید انجام شود اتصال به یک اَبَر حافظه با یک اَبَر کامپیوتر هست. متصل بودن و Connected بودن اهمیت دارد.

در اینترنت اشیا، تمام چیزهایی که به اینترنت متصل هستند ، در ۳ دسته بندی قرار می گیرد:

۱. چیزهایی که اطلاعات را ذخیره می کند و سپس آنرا ارسال می کند.

۲. چیزهایی که اطلاعات را دریافت و سپس عملی روی آن انجام می دهد.

۳. چیزهایی که هردوی اینکار را انجام می دهد.

و همه ی این سه مورد ، مزایای بسیاری دارد‌.

 1.جمع آوری و ارسال اطلاعات

جمع آوری و ارسال اطلاعات به این معنی است که سنسورها مانند :

سنسور دما

سنسور حرکت

سنسور رطوبت

سنسور کیفیت هوا

سنسور نور

به  همراه یک شبکه ارتباطی به ما اجازه می دهند به طور خودکار از محیط اطلاعات جمع آوری کنیم تا تصمیمات هوشمندانه ای بگیریم.

در کشاورزی اطلاعات مربوط به رطوبت خاک، به طور خودکار گرفته می شود و می تواند به کشاورز اطلاع دهد که چه زمانی محصولات نیاز به آبیاری دارد. سنسور ها این اجازه را به ماشین می دهند که تمامی حس های موجود در دنیا  را درک کند.

2.دریافت اطلاعات و انجام عملیات

همه می دانیم که ماشین ها اطلاعاتی را دریافت می کنند و عملیاتی روی آن انجام می دهد. پرینتر اطلاعاتی می گیرد و آنرا پرینت می کند. ماشین تان اطلاعاتی از کلید ماشین دریافت می کند و درها باز می شوند. و مثال های بی پایان دیگری که می توان عنوان نمود.‌ چه ارسال دستور ساده ی روشن کردن باشد؛ چه ارسال دستورات پیچیده‌ی یک مدل سه بعدی به پرینتر. چیزها یا اشیایی که جمع آوری و ارسال اطلاعات می کنند و بر روی اطلاعات موجود ، پردازش انجام می دهند هنگامی که به اینترنت اشیا متصل باشند و قدرت انجام هر دو کار (ارسال و دریافت اطلاعات) را داشته باشند قدرت بیشتری خواهند داشت.

تاریخچه اینترنت اشیا به زبان ساده

اساس شبکه ای حاکی از وسایل هوشمند در ابتدا از سال 1982 میلادی، توسط یک دستگاه فروش خودکار (Vending Machine) نوشابه کوکاکولا، در دانشگاه کارنیجی ملون آمریکا، جهت متصل سازی اولین دستگاه الکترونیکی به اینترنت، آغاز شد.

تاریخچه اینترنت اشیااین دستگاه قادر به گزارش دادن محتویات خود و قابلیت درک خنک بودن یا گرم بودن نوشیدنی های جدید اضافه شده، بود.

مارک وایسر یک برگ از اطلاعات راجع به محاسبات فراگیر در سال 1991 با موضوع “کامپیوتر قرن بیست و یکم” منتشر نمود. که در مراسم های آموزشی بزرگ نظیر یوبی کامپ (UbiComp) و پرکام (PerCom) یک دیدگاه امروزی راجع به اینترنت اشیاء پدید آورد. در سال 1994 رضا راجی مفهوم کلی این تکنولوژی را در طیف آی تریپل ای (IEEE Spectrum) اینگونه توصیف نمود:

“بسته های کوچک – در حال حرکت – داده به دسته ای بزرگ از شاخه ها جهت یکپارچه سازی و اتومات کردن همه چیز از وسایل خانگی گرفته تا یک کارخانه کامل”.

بین سال های 1993 و 1997 چندین شرکت راه کار هایی نظیر تکنولوژی های “در محل کار (At Work)” شرکت مایکروسافت یا “لانه (NEST)” شرکت ناول، پیشنهاد کردند. بحث از جایی مهم تر شد که بیل جوی ارتباط دستگاه به دستگاه (Device-to-Device) را جزئی مهم از چارچوب شش تار عنکبوت (Six Webs) پیش بینی نمود که در انجمن اقتصادی دنیا در شهر داووس (Davos) در سال 1999 ارائه گردید.

اصطلاح اینترنت اشیا

اصطلاح “اینترنت اشیاء” به طور رسمی توسط :

کوین اشتون (Kevin Ashton) از شرکت Procter & Gamble، و سپس در مرکز شناسه خودکار (Auto-Id) دانشگاه MIT در سال 1999، ابداع گردید.

هر چند که او پیش تر عنوان “اینترنت برای اشیاء” را مناسب تر می دانست. در آن زمان اشتون شناسایی از طریق فرکانس رادیویی (RFID) را بخش لازمه اینترنت اشیاء تلقی نمود، که باعث می شد سیستم های کامپیوتری قادر به مدیریت تمامی اشیاء مستقل و دور از دسترس باشند. پیاده سازی توصیف شده در این مقاله توسط کری فرملینگ (Kary Framling) و تیم او در دانشگاه تکنولوژی هلسینکی توسعه یافته بود و به نمونه ی مدرن آن شباهت بسیاری داشت.

کاربرد iotبرای مثال : “یک زیرساخت سیستم اطلاعاتی جهت پیاده سازی اشیاء هوشمند متصل به یکدیگر”.

این برداشت اینترنت اشیاء را با عنوان “ساده سازی نقطه ای در زمان که بیش از افراد، اشیاء یا وسایل به اینترنت متصل باشند” توصیف می نمود که باعث شد شرکت سیسکو سیستم (Cisco Systems)، با توجه به نسبیت 0.08 اشیاء و افراد در سال 2003 میلادی و رشد آن به 1.84 در سال 2010، نقطه ی تولد اینترنت اشیاء را جایی بین سال 2008 و 2009 میلادی تعیین کند.

کاربرد اینترنت اشیا چیست؟

خب قصد داریم تا به بررسی کاربرد اینترنت اشیا به زبان ساده در صنعت و زندگی روزمره بپردازیم.

نمونه ای از این دستگاه که ساخته شده است ترموستات نست (Thermostat Nest) است. این دستگاه نوعی ترموستات کامل هوشمند است که می‌تواند زمان خواب و کلیه عادات شما را یاد بگیرد و زمانی که شما خواب هستید دما را با توجه به دمای دلخواه شما تنظیم کند.

شرکت دیگر که در زمینه IOT فعالیت می کند اسمارت تینگز است که توسط سامسونگ خریداری شده است. این شرکت حسگرهای مختلفی را برای ایجاد خانه هوشمند در اختیار شما قرار می‌دهد. با استفاده از این حسگرها می‌توانید متوجه شوید چه شخصی وارد منزل شده یا از آن خارج می شود.

این موارد تنها بخشی از کاربردهای اینترنت اشیا به زبان ساده است.

اینترنت اشیا به زبان سادهظهور کامل اینترنت اشیا نیازمند برطرف کردن چالش های متعددی است که از جمله آن می توان به :

چالش های فنی

رگولاتوری یا مقرراتی

چالش های مربوط به صنایع و بازار

اشاره کرد.

نتیجه گیری

در پایان می توان نتیجه گرفت که :

اینترنت اشیا به زبان ساده تکنولوژی قابل توجهی است و از آن می توان به روش ها و به منظورات گوناگونی استفاده نمود.

همچنین این تکنولوژی همانند ابداع های دیگر در ابتدا چندان قابل توجه نبوده است .

پس از گذشت زمان در اوایل قرن بیست و یکم توجه بسیاری از شرکت های کامپیوتری را جهت آسان نمودن زندگی فردی و توسعه ی دنیای کامپیوتری جهت به کارگیری مناسب تر از اینترنت جلب نموده است.

۷ چالش بزرگ امنیتی IOT

تخمین زده می شود سهم IOT از بازار اروپا تا سال ۲۰۲۰ میلادی به 242.222 میلیون یورو برسد که این افزایش منجر به افزایش تعداد دستگاه های متصل می شود و توسعه ی برنامه های IOT با نگرانی ها و چالش های امنیتی همراه می شود.

امنیت اولین و مهم ترین چالشی است که افراد با آن روبرو هستند. واقعیت این است که اینترنت اشیا حوزه جدیدی است و این موضوع بدین معنی است که باید گام های امنیتی  جدیدی برای اطمینان از اینکه دستگاه ها و داده ها امن خواهند ماند، توسعه پیدا کند. با اینحال، امنیت مشکل گسترده ای است و تنها در اینترنت اشیا دیده نمی شود

تولید کنندگان با یکدیگر رقابت می کنند تا اولین دستگاه را به دست مصرف کنندگان برسانند و بازار را به دست بگیرند تعداد کمی از آنها به مسائل امنیتی مرتبط با دسترسی به داده ها و مدیریت دستگاه های IOT توجه می‌کنند

اما بزرگترین چالش های امنیتی که دستگاه های متصل را در بر می‌گیرد چیست؟

در ادامه به معرفی ۷ مورد از بزرگترین چالش های امنیتی می پردازیم…

۱. تست و بروز رسانی ناکافی

در حال حاضر بیش از ۲۳ میلیارد دستگاه متصل به اینترنت در سراسر جهان وجود دارد این تعداد به بیش از ۳۰ میلیارد در سال ۲۰۲۰ میلادی و به بیش از ۶۰ میلیارد تا پایان ۲۰۲۵ خواهد رسید این موج عظیم از ابزارهای جدید بدون هزینه نیست

در حقیقت، یکی از مشکلات اصلی این است که شرکت های تولید کننده ی  این دستگاه ها در رسیدگی به خطرات امنیتی مربوط به این دستگاه، بسیار بی دقت هستند این دستگاه ها و محصولات به اندازه ی کافی بروزرسانی دریافت نمی کنند این بدان معنی است یکبار زمانی که مشتریان این دستگاه را خریداری میکنند امن می شود ولی بعد از مدتی در مقابل هکرها و مسائل امنیتی نا امن می شوند سیستم های رایانه ای اولیه مشکلات مشابهی داشتند که تا حدودی با به روز رسانی خودکار حل شد

با این حال تولید کنندگان IOT بیشتر مشتاق هستند تا دستگاه های خود را سریع تولید کنند و تحویل مشتری دهند بدون اینکه بیشتر فکر کنند

متاسفانه اکثر تولید کنندگان به روز رسانی سیستم عامل ها را فقط برای یک دوره کوتاه مدت انجام می دهند

شرکت ها برای محافظت از مشتریان خود در برابر چنین حملاتی، باید محصولات خود را قبل از ارائه مورد آزمایش مناسب قرار دهد و  باید به طور منظم آنها را بروزرسانی کنند عدم انجام این کار برای شرکت ها و مصرف کنندگان آنها زیان آور است.

مدیریت و پشتیبانی طولانی مدت تجهیزات IoT یک چالش امنیتی بزرگ است. در واقع برخلاف کامپیوترها که طراحی آنها به گونه‌ای است که در طول زمان امکان به روزرسانی نرم‌افزاری آنها جهت مقابله با تهدیدات امنیتی وجود دارد، پیکربندی مجدد و به‌ روزرسانی تجهیزات IoT سخت یا ناممکن بوده و از پشتیبانی طولانی مدت برخوردار نیستند. همچنین بسیاری از تجهیزات IoT عمدا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان ارتقاء آنها وجود ندارد یا فرآیند آن بسیار سخت و غیرعملی است. این موضوع باعث می‌شود اگر چه در زمان تولید یک تجهیز مکانیزم‌های امنیتی کافی دیده شده باشد، درطول زمان وبا به وجودآمدن تهدیدات امنیتی جدید، این تجهیزات آسیب‌پذیر شوند.

۲. Brute-forcing و پسورد های پیش فرض

برخی کاربران به مسائل امنیتی بی توجهی می کنند و پسورد های پیش فرض دستگاه را تغییر نمی دهند یا اینکه از یک پسورد خیلی ساده برای دستگاه خود استفاده میکنند این امر موجب این می شود که خطرات امنیتی دستگاه را تهدید کنند برخی گزارش های دولتی وجود دارد که که به تولید کنندگان IOT توصیه می کند که به صورت پیش فرض از پسورد ها و نام کاربری های ساده استفاده نکنند به عنوان مثال “admin” برای نام کاربری و پسورد در حال حاضر هیچ قانونی برای وادار کردن سازندگان برای رها کردن این کار خطرناک وجود ندارد اطلاعات ورود به سیستم ضعیف تقریبا تمام سیستم را آسیب پذیر می کند و به هک شدن دستگاه های IOT منجر میشود

۳. بد افزار ها و نرم افزار های مخرب

همانطور دستگاه های IOT افزایش میابد تعداد بدافزارها و نرم افزار های مخرب مورد استفاده هکر ها و سودجویان نیز افزایش خواهد یافت

همانطور که باج افزار ها در سیستم های کامپیوتری اطلاعات کاربر را رمزگذاری میکنند یا یک بدافزار اطلاعات حساس را به یک آدرس آلوده ارسال می کند در سیستم های IOT هم می توانند منجر به سرقت اطلاعات  یا از کار افتادن دستگاه شوند به عنوان مثال می توانند اطلاعات یک دوربین را که به اینترنت متصل است و از مکان های حساس فیلمبرداری میکند را به یک آدرس آلوده ارسال کند یا اینکه یک سیستم امنیتی را از کار بیندازد

MIRAI بزرگ ترین بدافزار و تهدید مبتنی بر دستگاه های IoT بوده است که سال قبل منتشر شد و سبب به وجود آوردن خسارات فراوانی از طریق اجرای حملات رد سرویس توزیع شده (DDoS) علیه تامین کنندگان DNS گردید.

اکنون این بدافزار بد نام، خود را به نسخه های قوی تری ارتقاء داده است و هدف آن الوده کردن دستگاه های بیشتری است. اخیرا پژوهشگران امنیتی شرکت روسی دکتر وب، تروجان ویندوزی را کشف کرده اند که هدف آن، کمک به هکرها در انتشار بدافزار MIRAI و آلوده کردن دستگاه های بیشتر است. MIRAI یک بدافزار کامپیوتری دستگاه های IoT مبتنی بر لینوکس است که دستگاه های ناامن IoT را اسکن و آن ها را در شبکه بات نت به دام می اندازد؛ سپس از آن ها برای اجرای حملات DDoS و بهره گیری از اعتبارنامه آن ها در جهت انتشار بدافزارهای دیگر استفاده می کند.

۴. امنیت اطلاعات و حریم خصوصی

حفظ حریم خصوصی و امنیت اطلاعات جزو بزرگترین مسائل در دنیای اینترنت است.

داده ها به طور مداوم توسط شرکت های بزرگ IOT مانند تلویزیون های هوشمند، بلندگوها، سیستم های روشنایی، چاپگرهای متصل، سیستم های تهویه و ترموستات های هوشمند انتقال داده می شوند و ذخیره و پردازش می شوند به طور معمول تمام این اطلاعات بین شرکت های مختلف به فروش می رسد و ممکن است برخی از آنها قوانین حریم خصوصی را نقض کنند ما نیاز به تنظیم قوانین و مقررات حفظ حریم خصوصی داده های حساس هستیم و این مسئله یکی از چالش های مهم امنیتی در IOT به شمار می رود.

محرمانگی اطلاعات بیانگر یک مسئله اساسی در اینترنت اشیاء می باشد و تضمین آن مستلزم این است که تنها اشخاص مجاز بتوانند به داده ها دسترسی داشته باشند و آن را اصلاح نمایند. در زمینه کسب و کار این امر کاملاً تحقق پیدا کرده است که به موجب آن اطلاعات به عنوان یک دارایی که باید مورد حفاظت قرار بگیرد و دارای ارزش بازار رقابتی است، نشان داده می شود.

با توجه به اینکه برنامه های کاربردی اینترنت اشیاء، مربوط به قلمرو فیزیکی می باشد، حصول اطمینان از محرمانه بودن اطلاعات یکی از محدودیت های اصلی برای بسیاری از استفاده کنندگان است. این اطلاعات به طور حتم محرمانه هستند چون گسترش و توزیع کنترل نشده آنها می تواند به اعتبار و مزیت رقابتی شرکت ها در میان سایر شرکت ها آسیب وارد نماید. به عنوان مثال، می توان به هشدارهای ظهور سونامی یا زلزله توسط حسگرهای محیطی اشاره نمود.

در چنین شرایطی اطلاعات باید از طریق اعضای مورد اطمینان در دسترس قرار گیرند. بنابراین اطلاعات باید با توجه به استراتژی های مدیریت ریسک در محیط قرار داده شوند. نشت چنین اطلاعاتی به حوزه عمومی ممکن است باعث افزایش هرج و مرج و بروز وحشت و در معرض خطر قرار دادن امنیت گروه های زیادی از مردم شود.

در این زمینه تکنیک های مختلف کنترل دسترسی، برای اطمینان از محرمانه بودن در سیستم های مدیریت دانش، پیشنهاد شده اند. همچنین روش استانداردی که با ویژگی های محیط اینترنت اشیاء تناسب داشته باشد، ارائه گردیده است. این شیوه «کنترل دسترسی بر مبنای وظیفه» نام دارد. کنترل دسترسی بر مبنای وظیفه، به عنوان یک گزینه موفق که به طور گسترده و سطح بالایی برای کنترل دسترسی اختیاری و اجباری مورد استفاده قرار گرفته، در دو دهه گذشته ظهور یافته است.

۵. تهاجم به خانه

شاید یکی از بدترین تهدیدها که IoT میتواند داشته باشد، حمله به خانه هاست. امروزه دستگاه های IoT در تعداد زیاد در خانه ها و ادارات استفاده می شوند امنیت این دستگاه های IoT بسیار مهم است زیرا ممکن امنیت اطلاعات شما به خطر بیاندازد این اطلاعات حیاتی را ممکن است توسط هکرها در وب سایت های زیرزمینی به فروش برسد علاوه بر این، اگر شما از دستگاه های IoT در سیستم های امنیتی خود استفاده کنید ممکن است امنیت شما را به خطر بیاندازد.

۶. دسترسی به وسایل نقلیه از راه دور

ربوده شدن وسایل نقلیه از راه دور یکی از تهدیداتی است توسط IOT به وجود آمده است

اتومبیل های هوشمند با کمک دستگاه های IoT در آیندۀ واقعیت تبدیل می شوند. با این حال، به دلیل ارتباط آن با IoT، آن نیز دارای یک خطر بزرگتر از یک ماشین ربایی است هکر ماهر ممکن است با دسترسی به ماشین هوشمند از طریق دسترسی از راه دور،  ماشین را به سرقت ببرد این وضعیت ترسناکی خواهد بود زیرا هر کسی می تواند بر ماشین شما کنترل داشته باشد و می تواند شما را به جرایم کشنده و آسیب برساند.

۷. ارتباط غیر قابل اعتماد

بسیاری از دستگاه های IoT وجود دارد که بدون رمزگذاری پیام ها را به شبکه می فرستند. این یکی از بزرگترین چالش های امنیتی IOT است که وجود دارد.

برای جلوگیری از این تهدید، بهترین راه برای استفاده از رمزگذاری حمل و نقل و استانداردهایی مانند TLS است. راه دیگر این است که از شبکه های مختلف استفاده کنید که دستگاه های مختلف را جداسازی می کنند شما همچنین می توانید از ارتباط خصوصی استفاده کنید که اطمینان حاصل شود که داده های ارسال شده امن و محرمانه باشند.

۷ چالش بزرگ امنیتی IOT

تخمین زده می شود سهم IOT از بازار اروپا تا سال ۲۰۲۰ میلادی به 242.222 میلیون یورو برسد که این افزایش منجر به افزایش تعداد دستگاه های متصل می شود و توسعه ی برنامه های IOT با نگرانی ها و چالش های امنیتی همراه می شود.

امنیت اولین و مهم ترین چالشی است که افراد با آن روبرو هستند. واقعیت این است که اینترنت اشیا حوزه جدیدی است و این موضوع بدین معنی است که باید گام های امنیتی  جدیدی برای اطمینان از اینکه دستگاه ها و داده ها امن خواهند ماند، توسعه پیدا کند. با اینحال، امنیت مشکل گسترده ای است و تنها در اینترنت اشیا دیده نمی شود

تولید کنندگان با یکدیگر رقابت می کنند تا اولین دستگاه را به دست مصرف کنندگان برسانند و بازار را به دست بگیرند تعداد کمی از آنها به مسائل امنیتی مرتبط با دسترسی به داده ها و مدیریت دستگاه های IOT توجه می‌کنند

اما بزرگترین چالش های امنیتی که دستگاه های متصل را در بر می‌گیرد چیست؟

در ادامه به معرفی ۷ مورد از بزرگترین چالش های امنیتی می پردازیم…

۱. تست و بروز رسانی ناکافی

در حال حاضر بیش از ۲۳ میلیارد دستگاه متصل به اینترنت در سراسر جهان وجود دارد این تعداد به بیش از ۳۰ میلیارد در سال ۲۰۲۰ میلادی و به بیش از ۶۰ میلیارد تا پایان ۲۰۲۵ خواهد رسید این موج عظیم از ابزارهای جدید بدون هزینه نیست

در حقیقت، یکی از مشکلات اصلی این است که شرکت های تولید کننده ی  این دستگاه ها در رسیدگی به خطرات امنیتی مربوط به این دستگاه، بسیار بی دقت هستند این دستگاه ها و محصولات به اندازه ی کافی بروزرسانی دریافت نمی کنند این بدان معنی است یکبار زمانی که مشتریان این دستگاه را خریداری میکنند امن می شود ولی بعد از مدتی در مقابل هکرها و مسائل امنیتی نا امن می شوند سیستم های رایانه ای اولیه مشکلات مشابهی داشتند که تا حدودی با به روز رسانی خودکار حل شد

با این حال تولید کنندگان IOT بیشتر مشتاق هستند تا دستگاه های خود را سریع تولید کنند و تحویل مشتری دهند بدون اینکه بیشتر فکر کنند

متاسفانه اکثر تولید کنندگان به روز رسانی سیستم عامل ها را فقط برای یک دوره کوتاه مدت انجام می دهند

شرکت ها برای محافظت از مشتریان خود در برابر چنین حملاتی، باید محصولات خود را قبل از ارائه مورد آزمایش مناسب قرار دهد و  باید به طور منظم آنها را بروزرسانی کنند عدم انجام این کار برای شرکت ها و مصرف کنندگان آنها زیان آور است.

مدیریت و پشتیبانی طولانی مدت تجهیزات IoT یک چالش امنیتی بزرگ است. در واقع برخلاف کامپیوترها که طراحی آنها به گونه‌ای است که در طول زمان امکان به روزرسانی نرم‌افزاری آنها جهت مقابله با تهدیدات امنیتی وجود دارد، پیکربندی مجدد و به‌ روزرسانی تجهیزات IoT سخت یا ناممکن بوده و از پشتیبانی طولانی مدت برخوردار نیستند. همچنین بسیاری از تجهیزات IoT عمدا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان ارتقاء آنها وجود ندارد یا فرآیند آن بسیار سخت و غیرعملی است. این موضوع باعث می‌شود اگر چه در زمان تولید یک تجهیز مکانیزم‌های امنیتی کافی دیده شده باشد، درطول زمان وبا به وجودآمدن تهدیدات امنیتی جدید، این تجهیزات آسیب‌پذیر شوند.

۲. Brute-forcing و پسورد های پیش فرض

برخی کاربران به مسائل امنیتی بی توجهی می کنند و پسورد های پیش فرض دستگاه را تغییر نمی دهند یا اینکه از یک پسورد خیلی ساده برای دستگاه خود استفاده میکنند این امر موجب این می شود که خطرات امنیتی دستگاه را تهدید کنند برخی گزارش های دولتی وجود دارد که که به تولید کنندگان IOT توصیه می کند که به صورت پیش فرض از پسورد ها و نام کاربری های ساده استفاده نکنند به عنوان مثال “admin” برای نام کاربری و پسورد در حال حاضر هیچ قانونی برای وادار کردن سازندگان برای رها کردن این کار خطرناک وجود ندارد اطلاعات ورود به سیستم ضعیف تقریبا تمام سیستم را آسیب پذیر می کند و به هک شدن دستگاه های IOT منجر میشود

۳. بد افزار ها و نرم افزار های مخرب

همانطور دستگاه های IOT افزایش میابد تعداد بدافزارها و نرم افزار های مخرب مورد استفاده هکر ها و سودجویان نیز افزایش خواهد یافت

همانطور که باج افزار ها در سیستم های کامپیوتری اطلاعات کاربر را رمزگذاری میکنند یا یک بدافزار اطلاعات حساس را به یک آدرس آلوده ارسال می کند در سیستم های IOT هم می توانند منجر به سرقت اطلاعات  یا از کار افتادن دستگاه شوند به عنوان مثال می توانند اطلاعات یک دوربین را که به اینترنت متصل است و از مکان های حساس فیلمبرداری میکند را به یک آدرس آلوده ارسال کند یا اینکه یک سیستم امنیتی را از کار بیندازد

MIRAI بزرگ ترین بدافزار و تهدید مبتنی بر دستگاه های IoT بوده است که سال قبل منتشر شد و سبب به وجود آوردن خسارات فراوانی از طریق اجرای حملات رد سرویس توزیع شده (DDoS) علیه تامین کنندگان DNS گردید.

اکنون این بدافزار بد نام، خود را به نسخه های قوی تری ارتقاء داده است و هدف آن الوده کردن دستگاه های بیشتری است. اخیرا پژوهشگران امنیتی شرکت روسی دکتر وب، تروجان ویندوزی را کشف کرده اند که هدف آن، کمک به هکرها در انتشار بدافزار MIRAI و آلوده کردن دستگاه های بیشتر است. MIRAI یک بدافزار کامپیوتری دستگاه های IoT مبتنی بر لینوکس است که دستگاه های ناامن IoT را اسکن و آن ها را در شبکه بات نت به دام می اندازد؛ سپس از آن ها برای اجرای حملات DDoS و بهره گیری از اعتبارنامه آن ها در جهت انتشار بدافزارهای دیگر استفاده می کند.

۴. امنیت اطلاعات و حریم خصوصی

حفظ حریم خصوصی و امنیت اطلاعات جزو بزرگترین مسائل در دنیای اینترنت است.

داده ها به طور مداوم توسط شرکت های بزرگ IOT مانند تلویزیون های هوشمند، بلندگوها، سیستم های روشنایی، چاپگرهای متصل، سیستم های تهویه و ترموستات های هوشمند انتقال داده می شوند و ذخیره و پردازش می شوند به طور معمول تمام این اطلاعات بین شرکت های مختلف به فروش می رسد و ممکن است برخی از آنها قوانین حریم خصوصی را نقض کنند ما نیاز به تنظیم قوانین و مقررات حفظ حریم خصوصی داده های حساس هستیم و این مسئله یکی از چالش های مهم امنیتی در IOT به شمار می رود.

محرمانگی اطلاعات بیانگر یک مسئله اساسی در اینترنت اشیاء می باشد و تضمین آن مستلزم این است که تنها اشخاص مجاز بتوانند به داده ها دسترسی داشته باشند و آن را اصلاح نمایند. در زمینه کسب و کار این امر کاملاً تحقق پیدا کرده است که به موجب آن اطلاعات به عنوان یک دارایی که باید مورد حفاظت قرار بگیرد و دارای ارزش بازار رقابتی است، نشان داده می شود.

با توجه به اینکه برنامه های کاربردی اینترنت اشیاء، مربوط به قلمرو فیزیکی می باشد، حصول اطمینان از محرمانه بودن اطلاعات یکی از محدودیت های اصلی برای بسیاری از استفاده کنندگان است. این اطلاعات به طور حتم محرمانه هستند چون گسترش و توزیع کنترل نشده آنها می تواند به اعتبار و مزیت رقابتی شرکت ها در میان سایر شرکت ها آسیب وارد نماید. به عنوان مثال، می توان به هشدارهای ظهور سونامی یا زلزله توسط حسگرهای محیطی اشاره نمود.

در چنین شرایطی اطلاعات باید از طریق اعضای مورد اطمینان در دسترس قرار گیرند. بنابراین اطلاعات باید با توجه به استراتژی های مدیریت ریسک در محیط قرار داده شوند. نشت چنین اطلاعاتی به حوزه عمومی ممکن است باعث افزایش هرج و مرج و بروز وحشت و در معرض خطر قرار دادن امنیت گروه های زیادی از مردم شود.

در این زمینه تکنیک های مختلف کنترل دسترسی، برای اطمینان از محرمانه بودن در سیستم های مدیریت دانش، پیشنهاد شده اند. همچنین روش استانداردی که با ویژگی های محیط اینترنت اشیاء تناسب داشته باشد، ارائه گردیده است. این شیوه «کنترل دسترسی بر مبنای وظیفه» نام دارد. کنترل دسترسی بر مبنای وظیفه، به عنوان یک گزینه موفق که به طور گسترده و سطح بالایی برای کنترل دسترسی اختیاری و اجباری مورد استفاده قرار گرفته، در دو دهه گذشته ظهور یافته است.

۵. تهاجم به خانه

شاید یکی از بدترین تهدیدها که IoT میتواند داشته باشد، حمله به خانه هاست. امروزه دستگاه های IoT در تعداد زیاد در خانه ها و ادارات استفاده می شوند امنیت این دستگاه های IoT بسیار مهم است زیرا ممکن امنیت اطلاعات شما به خطر بیاندازد این اطلاعات حیاتی را ممکن است توسط هکرها در وب سایت های زیرزمینی به فروش برسد علاوه بر این، اگر شما از دستگاه های IoT در سیستم های امنیتی خود استفاده کنید ممکن است امنیت شما را به خطر بیاندازد.

۶. دسترسی به وسایل نقلیه از راه دور

ربوده شدن وسایل نقلیه از راه دور یکی از تهدیداتی است توسط IOT به وجود آمده است

اتومبیل های هوشمند با کمک دستگاه های IoT در آیندۀ واقعیت تبدیل می شوند. با این حال، به دلیل ارتباط آن با IoT، آن نیز دارای یک خطر بزرگتر از یک ماشین ربایی است هکر ماهر ممکن است با دسترسی به ماشین هوشمند از طریق دسترسی از راه دور،  ماشین را به سرقت ببرد این وضعیت ترسناکی خواهد بود زیرا هر کسی می تواند بر ماشین شما کنترل داشته باشد و می تواند شما را به جرایم کشنده و آسیب برساند.

۷. ارتباط غیر قابل اعتماد

بسیاری از دستگاه های IoT وجود دارد که بدون رمزگذاری پیام ها را به شبکه می فرستند. این یکی از بزرگترین چالش های امنیتی IOT است که وجود دارد.

برای جلوگیری از این تهدید، بهترین راه برای استفاده از رمزگذاری حمل و نقل و استانداردهایی مانند TLS است. راه دیگر این است که از شبکه های مختلف استفاده کنید که دستگاه های مختلف را جداسازی می کنند شما همچنین می توانید از ارتباط خصوصی استفاده کنید که اطمینان حاصل شود که داده های ارسال شده امن و محرمانه باشند.

computer_eng_org

۱. هوش مصنوعی
۲. اینترنت اشیا
۳. رباتیک
۴. ژنتیک
۵.پهباد
۶.بلاک چین
۷ واقعیت مجازی
۸.واقعیت افزوده
۹.پرینتر سه بعدی
۱۰.کلان داده